Gençliğinde din bilgisi alamamış, cahil fakat iyi niyetli bir kişi, hayli yaşlandıktan sonra,
durumundan pişman olarak din dersi almaya başlamış.
Bir caminin imamı ona din dersi vermeyi kabul etmiş.
Adam 40 yaşından sonra başlamış sıfırdan öğrenmeye.
Ama daha ilk günlerde Subaşının dikkatini çekmiş.
Subaşı şehrin emniyet ve huzurundan sorumlu ya...
Osmanlı Devleti zamanında bunlar sokakları kontrol eder, şüpheli gördükleri insanları sorguya çekerler.
Köyden yeni gelmiş, henüz şehre alışamamış bu garip adam da dikkati çekmiş ve yakalanmış...
Subaşının huzuruna çıkınca da büsbütün şaşırıp abuk sabuk konuş­maya başlamış.
Subaşı hiddetle çıkışmış adama:
— Sen Müslüman mısın?
Adam şaşkınlık ve korku içinde, biraz da bu işin sonunu düşünerek aklı dağınık bir halde cevap vermiş:
Müslümanım.
Müslümanım olur mu? Müslümanım elhamdülillah, diyeceksin be adam...
Müslüman olduğundan dolayı Allaha şükretmek yok mu? diyerek bir daha kızmış
ve biraz fazlaca da şüphelenmeye başlamış.
Adam bu kadar basit bir şeyi bilmiyor, var bunda bir bit yeniği demiş...
Madem Müslümanım diyorsun. Söyle bakalım İslâmın şartı kaçtır?
Adam, herhalde dinlediği hikâyelerin ve masalların da etkisiyle şaşırarak:
— Kırktır efendim, demiş.
Subaşının hiddeti son haddine çıkmış ve demiş ki:
— Bu adam galiba bizi aldatıyor.
Müslümanım dedi ama, daha onun şartının kaç olduğunu bile bilmiyor.
Yatırın falakaya...
Adamı falakaya yatırmışlar.
Tabanının altına ver etmişler sopayı.
Kalktığında ayaklarının üzerine basacak hali yokmuş.
Şiddetli bir acıyla kıvranarak ve topallayarak, iki gözü iki çeşme ders almaya başladığı camiyi bulmuş..
Hoca onu bu perişan vaziyette görünce:
Bu ne hâl? diye sormuş.
Adam başına gelenleri anlatmış, Ah hocam, demiş.
İslâmın şartını sordular.
Hoca atılmış birden:
Beştir deseydin keşke...
Aman hocam, demiş adam. Hiç beş der miyim?
Ben 40 dediğim halde bu kadar dövdüler.
Bir de Allah korusun, beş deseydim, öldürürlerdi herhalde...