Temel ile Cemal çok samimi arkadaştılar.
İçtikleri su dahi ayrı gitmeyen bu iki arkadaş bir gün para yüzünden birbirleriyle mahkemelik olurlar.
Yargıç mahkeme salonunda karşısında Temel ile Cemal olduğu halde durumu açıklar.
Temelin arkadaşından borç para aldığı halde geri vermediğini söyler.
İddianame okunur, şahitler birbiri ardınca dinlenir ve söz Temele gelince:
— Ha pen pu uşaktan borç para almadum. der.
Cemal bir arkadaşına, bir de yargıca baktıktan sonra:
— Ha sen penden para almadin mi?der.
Temel anlamsız gözlerle baktıktan sonra:
Hacim peğ, pen pu adami tanımayrum çi, ondan para alayum... der.
Ha sen penu tanimay misun?
Tanimayrum tabii...
Cemâl, Allah kahretsin! gibilerden sağ elini yukarıdan aşağıya salladıktan sonra:
— Peçi öyleyse, pen de senu heç tanimayrum... der.