Dogu illerindeki bir aganin en büyük zevki, kar üzerine çisiyle imzasini atmakmis.
Bu nedenle kar yagmaya basladigi andan itibaren köyde hayvanlar dahil hiç kimse sokaga çikamazmis.
Kar biraz kalinlasinca, aga sirtina kürkünü giyer ve köy meydanina gelirmis.
Yaninda da en yakin yardimcisi Haso. Aga sirtini köye dogru döner sonra sorarmis:
Ula Hasso, ahali bakiy miı
Hasso cevap verirmis:
Evet agam, hepisi de bir olmus, pencerelerden bakir.
Aga çisiyle karin üzerine imzasini atarmis Abdullah Cizrelioglu, sonra da bir nokta koyarmis ve sorarmis:
Hala bakirler miı
He agam, hem bakirler hem de çilgin gibim alkislirler.
Her sene ayni tören sürermis.
Aradan 7 yil gecmis. Aga yine kar tuttuktan sonra çikmis köy meydanina.
Sormus Hassoya:
Ahali bakir miı He agam bakirler, köpekler, kediler bile camdadir.
Aga adini yazmaya baslamis Abdullah diye. Cizreli demis ki,
kalakalmis, çünkü yas geregi prostat.
Halka rezil olmak var. Alçak sesle Hassoya sormus:
Bakirler miı
He agam bakirler de, sen ne diye durdin ögle Aga çaresiz Ula gel yanima, arkani dön ahaliye, tamamla sunu diye emretmis.
Hasso bir an durmus, sonra çisini yapmaya hazirlanmis ve aganin kulagina egilmis :
Agam demis, Kirk yildir kafama vurdin salak dedin, sirtima vurdin aptal dedin.
He bu adamın okumayi yazmayi sökemedi ki, ucuni tut da yazinin devamini sen yaz.